Ontslagen worden is natuurlijk nooit een pretje, maar als je in deze top 5 zit, dan heb je verdiend de zak gekregen. Sukkel.

Zo. Dat zit er weer op. En wat was je toch weer te gek dit jaar zeg, Burning Man. Dat had je ook wel even nodig. Normaliter vervul je op de Zuidas keurig de rol van advocaat/investment banker, maar dan wel met een ingewikkelde baanomschrijving van minstens vier Engelse woorden zonder samenhang.

Er zijn twee soorten mensen: zij die tegen vaccins zijn en zij die geen bord voor hun domme kop hebben. Hoe kun je zo dom worden dat je in de eerste groep belandt?

 

Zo. Dat zit er weer op. En wat was je toch weer te gek dit jaar zeg, Burning Man.

Dat had je ook wel even nodig. Normaliter vervul je op de Zuidas keurig de rol van advocaat/investment banker, maar dan wel met een ingewikkelde baanomschrijving van minstens vier Engelse woorden zonder samenhang. Alles voor een leuke Linked-In titel, maar toch knaagt het. Jij bent zoveel meer. En door het zware leven dat een Junior Creative Sales Executive leidt, is wel het aan te raden om af en toe even wat stoom af te blazen. Eventjes die reset-knop indrukken. Eventjes helemaal niks met je.

Work Hard, Play Hard!

En dan moet je natuurlijk wel naar Burning Man! Daar kun je een week lang écht jezelf zijn en dus niet slechts die marginale Junior Creative Sales Executive Marketeer, maar een kunstzinnige vrije geest, die de wereld gaat redden door aan de andere kant ervan een week lang niet te douchen, peuken te bietsen en te ouwehoeren over de twaalfde tijdsdimensie tijdens een LSD-trip. Finally, normal people!

Je verdient als Junior Commercial Creative Sales Executive Marketeer gelukkig genoeg geld om ´normale´ festivals maar kut en commercieel te vinden en kapitalisme de middelvinger te geven. Hetzelfde kapitalisme dat in de eerste instantie je participatie aan een mondiaal hippiecarnaval deels financieel faciliteert, want alleen een goed verdienende Junior Commercial Galactic Creative Sales Executive Marketeer kan een paar ruggen ophoesten om even een weekje op en neer te vliegen naar Nevada. Zo verantwoord je dat werk, dat je eigenlijk ook maar niet leuk vindt.

Vliegticket: een rug of wat.
Tweedehands camper: weer een rug of wat.
Steampunk Willy Wonka-outfit ten behoeve van de obligate radicale zelfexpressie: paar honderd piek.
Het gevoel dat je overmeestert, zodra je eenmaal over de playa dartelt als de significante wereldverbeteraar die je verdient te zijn: onbetaalbaar.

De ironie van een hele lading poen ophoesten om vervolgens elders zonder economie te leven, ontgaat je nog steeds. Het zij je vergeven, want eindelijk heb je een Aladdin-kostuum aan in plaats van een driedelig pak. Je voelt de geestelijke groeispurt al aanvangen. Tel daarbij op het insigne van tofheid dat je jezelf op de borst mag spelden als je een keer bewoner van Black Rock City bent geweest en het is die bakken met geld, excessieve milieuvervuiling en jetlag meer dan waard!

Jezus, wat een eye-opener zeg. Eten en drinken delen, rondlopen in je blote kont, dagenlang ongewassen door gedrogeerde mensenmassa’s wurmen en allerlei maatschappelijk geëngageerde workshops volgen dan wel geven. Lekker participeren, gewoon! Je sociale omgeving zal dan ook weldra eindelijk inzien dat jij een uniek en essentieel onderdeel bent van een culturele golf. Een met uitsterven bedreigde sneeuwvloksoort in een dorre woestijnvlakte. Ze zullen het zien. Maar zodra er een bekende van je ook heengaat, is het natuurlijk een na-aper en verliest het festival authenticiteit. Dan gaat het ten onder aan mensen die niet echt mee willen doen.

Maar hoe maak je dat allemaal duidelijk? Immers, eenmaal weer terug in het saaie Nederland – waar niemand je echt begrijpt – moet je mensen die rare kleren aanhebben of gewoon niet aan de norm voldoen wel weer zoals het heurt belachelijk maken. Heb je weer een felle mening over drugs (behalve af en toe een pilletje, moet toch kunnen, hihi) en kijk je toch wel weer neer op elke onderbetaalde leraar die het land rijk is. En van dingen delen of weggeven, moet je al helemaal niks hebben. Je bent namelijk nu weer een jaar veel te druk met geld harken op de Snuifas. Het enige dat je nog deelt, is de tsunami aan postapocalyptische foto´s op Facebook, die je stiekem hebt gemaakt. Stiekem ja. Foto’s maken aldaar is eigenlijk niet zo de bedoeling, tenzij je aan mensen eerst toestemming vraagt. Helaas had je daar helemaal geen tijd voor; jij moest die ideale profielfoto zien te schieten, en het licht tijdens de zonsondergang is maar 7 minuten optimaal om jou in het daglicht te zetten dat je hartstikke waard bent. Het daglicht dat mensen in staat stelt te zien dat jij zoveel meer bent dan slechts een Junior Commercial Galactic Creative Communications Sales Executive Marketeer!

Jij bent hip en telt mee. Jij burnt, dus jij bestaat, en dat druk je uit in de profielfoto, waarin je op een fiets poseert voor een paar gigantische letters die het woord ´Change´ vormen. Met een tooi om je kop, een schaatspak om je kont en een bontjas om je schouders. Voorzien van locatie en jouw persoonlijke samenvatting van de week:

Burning Man, je was weer geweldig. Tot volgend jaar! )'(
Bij Black Rock City, Nevada

 

Laatst zat ik een keer niet zo goed in m’n vel en liet ik me vertellen dat mijn chakra’s niet op één lijn staan. Wanneer ik dan speels vraag of dat misschien komt doordat ik er soms eentje per ongeluk op de keukentafel laat liggen, sta ik ineens niet meer open voor alles tussen hemel en aarde.

Echt, ik zou iedereen de boeken van Eckhart Tolle, een stukje mindfulness, wellicht wat yoga en gezonder, bewuster leven aanraden.

Maar ik word zo simpel van dit soort zweverige zemelkots. Dit inhoudsloze, pathetische positiviteitsfascisme onder het mom van spiritualiteit, waarin elke gebeurtenis, emotie en gedachtegang middels een onsamenhangend kakofonie wordt verpakt in holle, zalvende tegeltjeswijsheden. Zoals bijvoorbeeld dit:

‘Maar toch ben je perfect, inclusief als je imperfecties.’

Nee, gewoon nee. Dat is dus precies hoe taal niét werkt. En als dat al zo is, waarom zou ik dan alsnog m’n chakra’s gaan uitlijnen? Zo is het toch ook al goed?

Maarja, als ik zulk gezond verstand in bepaalde kringen tracht te salonfähigen, ligt het blijkbaar aan mij.

¨Je denkt veel te rationeel. Je zou wat spiritueler moeten zijn.¨

Meid, wat je allemaal uitkraamt is niet spiritueel. Het is gewoon kut.

Pardon….

Want kut, dat mag dus niet. Het geslachtsdeel van een vrouw heet geen kut/kano/kale gum/druipgrot/flamoes/voeg/poes en al helemaal geen vagina , maar ´yoni´. ´Vagina´ is namelijk latijn voor ´schede´, ofwel omhulsel van een zwaard. En daarin ligt teveel de nadruk op een patriarchale benadering van de kut – namelijk dat deze louter zou fungeren als sexuele speeldoos voor de man.

 

Kut

 

Fair enough, hoor. Aanpassen die hap. ´Yoni´ zou zoiets betekenen als heilige tempel en dat lijkt me dan inderdaad een adequatere benaming. Maar een rondje Googlen leert mij dat het onder andere Hebreeuws is voor godsgeschenk. In deze context een godsgeschenk voor, laat me raden, mannen? Zit je dan niet, definities uit het Sanskriet (bron / baarmoeder) daargelaten, met hetzelfde probleem?

En je kut voelen, pardon, je yoni voelen, dat mag dus ook niet. Dan is er iets mis met je vibraties t.o.v. die van de aarde. Terwijl je zou zeggen, dat het prima is om je af en toe yoni te voelen. Iets met Yin, Yang en Yoni, toch? Of ik heb ik dat verkeerd geleerd?

Wanneer ik echter iets dergelijks ter sprake probeer te brengen, sta ik niet open voor een kosmische klik, doordat ik niet goed ben geaard ofzo.

Want we zijn allemaal één met de aarde, de wereld en het universum – behalve ik dan. Sterker nog, iedereen die ooit heeft geleefd en zal leven, al hun energieën zijn aanwezig. Kun je voelen als je even goed oplet. Is zelfs wetenschappelijk aangetoond.

Nouja, het klopt inderdaad dat, gezien de atoomhuishouding van het universum, deeltjes van jou ooit bestanddeel waren van iets anders. Als je een glas water drinkt, is de kans aanwezig dat er een watermolecuul in zit, dat Michael Jackson ooit heeft uitgepist. Een geruststellende gedachte, maar hier blijft het qua wetenschappelijke onderbouwing ook wel bij. De persoonlijkheid van je oma leeft echt niet voort in de inkt van je tatoeage van een zwaluw (dat was je oma´s op twee na favoriete zangvogel en je dacht er eentje te zien in de verte, 5,5 maand na haar crematie, dus een tatoeage was de enige logische stap)

¨Nee, maar dat is mijn ervaring wel¨. Prima, hoor. Maar jouw ervaring gaat, voor zover ik me kan herinneren, niet door voor wetenschappelijke onderbouwing. En kap eens met m´n aura schoonplukken.

Wanneer ik echter een dergelijke kanttekening maak, komt dat door mijn gesloten houding. Ik ben gewoon te kapitalistisch ingesteld en leg mezelf teveel grenzen op.

Overigens is kapitalisme compleet yoni en zijn grenzen overbodig, heb ik vernomen. Prima, daar zou je wat mij betreft best een behoorlijk, zij het links-liberaal naïef, betoog over kunnen houden. Dus ga je gang en overreed me.

Maar helaas, deze semipolitiek geëngageerde oneliners, daar zullen we het voor vandaag mee moeten doen. We moeten onszelf er wel voor behoeden dat we niet per abuis verstrikt raken in een goed gesprek, dus houden we het maar bij omstebeurt slap kakelen voor de eigen hippieparochie en daarmee namasté. Jouw ervaring delen, daar gaat het uiteindelijk om. En jouw ervaring is dat kapitalisme kut is, omdat je geen werk krijgt. Maar dat dat waarschijnlijk komt, doordat je de hele dag ongewassen in kleermakerszit loopt mee te neuriën op de grondtoon van je sterrenbeeld, dat is dan weer géén onderdeel van je selectieve ervaring. Stel je voor dat je namelijk ineens wel iets verstandigs en onderbouwd zegt.

Wanneer ik echter, tegen beter weten in, vriendelijk doch dringend een verzoek tot verstandige onderbouwing indien, zijn mijn meridianen niet naar behoren geharmoniseerd. Dan denk ik teveel in bestaande kaders en zou ik eens wat minder vlees moeten eten. Blijkbaar ben ik niet zen.

Man, ik ben godverdomme fucking zen, joh.

Iedereen moet lekker geloven wat-ie wil en spiritualiteit is in de kern echt geweldig. Maar de vaandeldragers van de culturele golf die ermee gepaard gaat, wat minder.